چند روز است كه سرما خورده‌ام و يك دو روزي مشغول استراحتم. از فرصت استفاده كردم كمي به سر و شكل اينجا رسيدم. البته هنوز كمي كار دارد.
موقعي كه مي‌خواستم چند تا مطلب روي وبلاگ بگذارم به خبري در ايسنا برخوردم كه خيلي تعجب‌آور و ناراحت‌كننده بود.
بدون شك پرستاران از شريف‌ترين و زحمتكش‌ترين اقشار جامعه و در عين حال كم‌توقع‌ترين آنها هستند. من البته خدا را شكر تا حالا قسمت نشده كه خودم شخصاً به اين عزيزان زحمت بدم، اما به طور طبيعي همه ماحتماً از نزديك شاهد زحمات و صبوري‌هاي آنان بوده‌ايم.
من نمي‌دانم اين اقدام كه دبير خانه پرستاران به آن شديداً انتقاد كرده است با تصميم چه كسي يا نهادي به اجرا درآمده است. اما به نظر من توهين‌اميزترين برخوردي كه با اين صنف زحمتكش مي‌شود كرد همين است كه براي آن ها بپا بگذاريم. براي من بديهي است كه اين نوع مراقبت‌ها از نگاه امنيتي به مسائل اجتماعي بر مي‌خيزد. اگر خداي‌نكرده فردي در جامعه از روي احتياج و ناچاري خطايي مي‌كند به هيچ عنوان دولت حق ندارد سوءطن نسبت به يك قشر را دامن بزند آن هم با اين كار زشت.
به هر حال دفاع از حرمت اين قشر خدوم به عهده ماست . دلم نيامد كه از كنار اين وظيفه به آساني بگذرم،.