« گفتگو، ضرورتي اجتنابناپذير |
صفحه اول
| شب دراز است و قلندر بيدار! »
۱۱:۲۹ سه شنبه ۵ اردیبهشت ۱۳۸۵
وضعيت ايران در دو سال آينده
اين پرسشي است كه ذهن بسياري از صاحبنظران و فعالان سياسي و اجتماعي را به خود مشغول داشته است. به مناسبت اينكه اين بحث در جمعي از دوستان ما مطرح شده و به عنوان يك تمرين ذهني پذيرفتهايم كه هر يك پاسخ خود را به اين سؤال ارئه كنيم، به نظرم رسيد كه طرح بحث در محيط وبلاگستان ميتواند مفيد فايده باشد.
فارغ از تحليلها و پيشگوييهاي نوسترآداموسي معتقدم كه در رابطه با اين پرسش مي توان به صورتي روشمند به پاسخيهايي رسيد كه قابل ارزيابي و سنجش بوده و از زمره گزارههاي ابطالناپذير يا گزارههايي كه امكان بررسي صدق و كذب آنها به هر دليل ميسر نيست خارج باشند.
به عنوان مثال تابع تغييرات وضعيت ايران را ميتوان با اتكا به متغيرهاي اصلي و برخي پارامترها كه تأثيرگذارتر و روشنترند تعريف و آزمون كرد. گر چه بحث و اختلاف پيشيني درباره متغيرهاي اصلي و پارامترهاي اين تابع ميان صاحبنظران حتماً وجود دارد كه به همين خاطررسيدن به صورت واحدي از تابع تغييرات ناممكن مي نمايد، اما مهم اين است كه اگر اين روش براي سنجش تغييرات مورد توافق قرار گيرد،حداكثر به چند تابع تغييرات خواهيم رسيد كه خود اين تنوع طبيعتاً ميتواند به گونهاي بيانگر تكثر و آرايش نيروهاي فكري و سياسي در جامعه ايران باشد. با اين مقدمه در اين پست و پستهاي آينده كه ذيل همين عنوان به صورت مسلسل خواهد آمد در حد خود تلاش خواهم كرد كه اين روش را پي بگيرم و در نهايت با كمك نظرات و راهنماييهاي دوستان به پاسخي درخور برسم.
اميدوارم در اين پويش ذهني دوستان به من كمك كنند. به ويژه از دوستان وبلاگنويس و صاحبنظري چون دكتر جواد كاشي، حامد قدوسي، دكتر آرش نراقي دكتر نعمت الله فاضلي و ... انتظار راهنمايي و كمك دارم.
سعي ميكنم با استفاده از سيستم نظرسنجي هم در رابطه با اهميت و اولويت متغيرهاي تابع تغيرات مورد نظر از همه دوستان كه به اينجا مراجعه ميكنند نظر بخواهم.
فعلاً تا بعد
سعيد شريعتي
|| نظرات (0)
|