it is good they accept if they didn't do right, but what about us. do you think khatami had guts to talk with US.

سلام.ضمن خسته نباشید به شما آقای شریعتی راستش یک موضوعی رو می خواستن با شما در میان بگذارم اگر امکانش هست به من میل بزنید تا اونجا بحث کنیم.با تشکر.

سلام اقاي شريعتي. ما خيلي ارادت داريم دورادور اگر چه شما ديگر ما را به ياد نمي آوريد!

من از طرف شرکت آمریکایی که قائم مقامش هستم در داووس حضور داشتم و از نزديک صحبت‌های اين آقای جلائی‌پور رو شنيدم. واقعا موثر بود و مخاطبان را تحت تاثير قرار می‌داد. از دور می‌ديدم که چقدر قوی لابی می‌کند تا جايی که جتی يکی از دوستان يهودی من تحت تاثیر قرار گرفته بود. اگر ۵ ايرانی مثل اين جوان توانا در اجلاس به نفع ايران لابی می‌کردند اوضاع خيلی بهتر می‌شد. خوشحال شدم که ایران جوانانی مثل او دارد و اينکه ديدم شما هم او را می شناسيد. چند ماهی است که از واشنگتون وبلاگ شما را دنبال می‌کنم. چرا اينقدر دير به دير مطلب می‌نويسيد؟ اگر در زمينه ای کمکی از من ساخته بود از طريق ايميلم در خدمتم.
سعيد:
مريم خانم ممنون از لطف شما. ظاهراً ايميلي كه داده بوديد اشتباه بود.. نتوانستم به شما ايميل بزنم و تشكر كنم. لطف كنيد ايملتان را برايم دوباره بگذاريد يا به من ايميل بزنيد : shariati@gmail.com

خوشحال می شویم آن پیوندها را در اختیار ما هم بگذارید

Very interesting point
But that is not the whole story
I think at some point Mr. Khatami has to make his decision that under a wrong constitution he cannot be effective in bringing democracy to Iran. He can play a more important role in bringing Iranians together peacefully to change the constitution. It seems that he is not willing to play that role yet. Every time he got the opportunity to separate his path from the rest of his real oppositions, he backed off. I am sure that he wanted to behave legally and under current legislations tried to improve the political condition in Iran, which failed.
We should learn from Mr Kerry who is criticizing his country for good reasons but us, we are only making correct points about others and never see our faults. In this case for example, Clinton administration was ready to begin some constructive movements towards respectful relations with Iran, but Mr Khatami's administration, I believe, didn't do enough to role the wheel
.

بابت انعکاس اين مطلب بسيار ممنون....
و دیگر آنکه تاريخ میزگرد یاد شده،ده سالی زودتر از موعد کنونی ذکر شده ظاهرا!
سعيد: ممنون از تذكرتان- اصلاحش كردم.

ممنون از انعکاس اين مطلب جالب. راستی اين محمدرضا جلايی همونه که تو کنکور سراسری ۱۳۸۰ رتبه يک شد و تو المپیاد طلا گرفت؟ یه بار گفتگوی ویژه خبری اومده بود زیرکانه رید به مجری و رئیس سازمان سنجش حالیدیم (به لحن مظفر خان)
شما ايميلش رو داری؟

با سلام

۱- ای کاش اقای جلایی پور در ادامه سئوال می پرسید پس چرا آقای کلینتون ـ بعنوان خلف ایشان ـ تحریم های علیه ایران را تمدید کرد. ایشان هم ظاهراً همه را گردن رقیب می اندازند!

۲- راجع به فرصتهای از دست رفته در دوران آقای خاتمی ؛ ظاهراً سران نظام هنوز تکلیف خودشون را با موضوع رابطه با آمریکا ـ که ثمرات فراوانی برای ایران خواهد داشت ـ روشن نکرده اند. شاید عدم توان پاسخ گویی و اقناع مردم از دلایل آن باشد.

۳- بحث اقای جلایی پور در رابطه ضرورت و یا تقدم توسعه اقتصادی بر سیاسی تا آنجا که یادم می آید مورد قبول اصلاح طلبان و به خصوص اقای خاتمی حداقل در در آن زمان نبود! حتماً چون اوضاع اقتصادی دولت؛ به سبب قیمت بلای نفت؛ خوب بود!

آفرين بر محمدرضا جلائی پور.